مرا از افکارم می ترسانند

از خودم از این من سال هاست که جدایم کردند

قلمم با کاغذ غریبی می کند

مرا  از تاریکی نگاه هایتان هراسی نیست

به خودم واگذاریدم........

چه بی اندازه پرم از تو امشب...
                                         
                                        هوای دوریت چه بی اندازه بی قرارم کرده


تاریکی فاصله چشمانم را باز تر کرد

                                  از ناگفته هایم با تو می گویم.....!



                                           

                                       

هنوز مست خواب دیشبم (یه فرشته تپل)

همیشه این سوال تو ذهنم بوده: آدما واسه چی بچه دار می شن؟خیلی هارو می بینم که به راحتی از
کنار این قضیه می گذرن و کلا این قضیه حکم سوال رو براشون نداره ولی چند سالی میشه که من به صورت یه سوال بهش نگاه می کنم.و هنوز جواب قانع کننده ای واسش پیدا نکردم.
جدا از آدم های عادی به زندگی آدم های بزرگ هم که نگاه می کننم بازم جوابی نمی بینم .این جواب که بچه دار شدن جزء روند زندگی اصلا برام قانع کننده نیست ولی با این وجود واقعا دوست داشتم بدونم مثلا فلاسفه فلسفشون از بچه دار شدن چی بوده درسته بعضی هاشون اصلا حتی ازدواج هم نکردن.
البته از هر کسی که بپرسی یه جواب داره! مثل اینکه من بچه دوست داشتم یا کمک پیری و........جواب هایی از این دست که بنظرم برای بوجود آوردن یک انسان اصلا معقول نیست.نمی دونم جواب چیه ولی امید وارم بزودی پیداش کنم

پ ن)از تمامی دوستانی که تو پست قبلی تولدم رو تبریک گفتن خیلی متشکرم.

چقدر پست روز تولد نوشتن سخته!
امروز نمی خوام اصلا خودم اذیت کنم شاید یک روز در سال بد نباشه یکم رها باشم